در قرن سوم میلادی که مطابق می شود با اوایل امپراتوری ساسانی در ایران ِ در روم باستان فرمانروایی بوده است به نام کلودیوس دوم . کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله این که سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد . از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم غد قن می کند . وی به قدری بیرحم بود که کسی جرات اعتراض نسبت به این مسئله را نداشت . اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین ) مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری می کرد . کلودیوس وقتی از این مسئله خبر دار میشود والنتیوس را به زندان می اندازد و سر انجام به همین جرم اعدامش می کند .و از آن به بعد او می شود سمبلی برای عشق .
اما موضو ع اصلی ؟! کمتر کسی است که بداند در ایران باستان نه چون رومیان از سه قرن پیش از میلاد ِ بلکه از بیست قرن پیش از میلاد روزی موسوم به روز عشق بوده است . !
جالب است بدانید که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29بهمن یعنی تنها 4 روز پس از والنتاین فرنگی !این روز سپندارمذگان یا اسفندارمذگان نام داشته است . فلسفه بزرگداشت این روز به این صورت بوده است که در ایران باستان هر ماه را 30روز حساب می کردند و علاوه بر اینکه ماهها اسم داشتند هر یک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند مثلا روز اول اهورامزدا . روز دوم بهمن ( سلامت اندیشه ) . که نخستین صفت خداوند است . روز سوم اریبهشت یعنی بهترین راستی و پاکی که باز صفت خداوند است . روز چهارم شهریور یعنی شاهی و فرمانروایی آرمانی که ایضا صفت اوست و روز پنجم که سپندارمذ بوده است . سپندار مذ لقب ملی زمین است . یعنی گستراننده ِ مقدس و فروتن . زمین نماد عشق است چون با فروتنی ِ تواضع و گذشت به همه خشق می ورزد . زشت و زیبا رابه یک چشم می نگرد . در هر ماه ِ یک بار نام روز و ماه یکی می شده است که در همان روز که نامش با نام ماه متقارن می شد ِ جشنی ترتیب می دادند متناسب با آن روز و ماه . مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت که در ماه مهر ِمهرگان لقب می گرفت . همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ نام داشت که درماه دوازدهم سال که آن هم اسفندارمذ نام داشت ِ جشنی با همین عنوان می گرقتند . در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه میدادنند . مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده و به آنها هدیه می دادنند .
ایرانیان از جمله مللی بودند که جشن های بسیاری داشته اند که هر کدام نشان دهنده فرهنگ ِ نحوه زندگی ِ خلق و خوی ِ فلسفه حیات و جهان بینی این مردم بوده است . از آنجایی که ما با فرهنگ باستانی خود کمتر آشناییم ِ شکوه و زیبایی این فرهنگ با ما بیگانه شده است .
شاید بتوان valentine ها را به سپندارمذ ها دوباره تبدیل کنیم .
|
+| نوشته شده توسط
مهشید در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386
|